Posted by: wesyod | 24/03/2010

การเสียดินแดนไทย

 
ในประวัติศาสตร์ชาติไทยสูญเสียดินแดนทั้งหมด ๑๔ ครั้ง
เออประเทศไทยจะดำรงคงอยู่ได้ เพราะในอดีตชาติไทยมีคนเก่ง
ถ้าคนไทยเหี้ยมเกรียมเหลี่ยมนักเลง จะร้องเพลงชาติไทยให้ใคร
ฟังสิบนิ้วน้อมคำนับลงกราบกราน พี่น้องชาวบ้านที่รักสมัครหมาย
ทั่วทั้งถิ่นขวานทองพี่น้องไทย จงร่วมใจสมานสมัครสามัคคี
ถึงเวลาแล้วเราชาวพุทธศาสตร์ เป็นทายาทสืบสายในกรุงศรี
เราคนไทยใจกล้าทั่วธานี มาสามัคคีหันหน้าเข้าหากัน
องค์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงลงหลักปักรั้วทั่วถิ่นฐาน
พระทรงกรียงไกรเกล้าปรีชาชาญ ตั่งปณิธาน ปกป้อง เทิดผองไทย
พระบารมีปกเกล้าฯเราทั้งชาติ ประวัติศาสตร์ต้องจารึกผนึกไว้
สามัคคีอันล้ำเลิศเกิดจากใคร แม้ไม่ใช่ทรงพระคุณกรุณา
เป็นขวานทองเล่มสุดท้ายที่ไทยหวัง สิบสี่ครั้งรอดมาได้เพราะไทยรักษา
เอาชีวิตเข้าแลกไว้จึงได้มา เป็นพื้นพสุธาของท่านลูกหลานไทย
เสียครึ่งแรก เกาะหมากจากแผนผัง เขาเปลี่ยนชื่อ เป็นปีนังจำได้ไหม
นั้นแหละบิ่นจากขวานทองเล่มของไทย สามร้อยกว่าตารางไมล์หลักฐานมี
ครั้งที่สอง เสียซ้ำยังจำได้ เสียมะริดและทวายตะนาวศรี
สองพันสามร้อยสามสิบหกโชคไม่ดี เสียเนื้อที่ ห้าหมื่นกว่าตารางกิโล
ครั้งที่สาม บัณทายมาตรถูกตัดเฮี้ยน เขาเปลี่ยนมาเป็นฮาเตียน ตั้งชื่อใหม่
สองพันสามร้อยห้าสิบสามแสนช้ำใจ เสียเนื้อที่มากเท่าไรไม่ปรากฏในบทความ
ครั้งที่สี่ เจ็บแค้นเสียแผนสี กินเนื้อที่ถึงเชียงตุง เหนือกรุงสยาม
ตั้งเก้าหมื่นตารางกิโลโถมันทำ ทนสร้างกรรมบัดเดี๋ยวนี้ เขาดีกัน
ครั้งที่ห้า เสียรัฐเปรักถูกเขาผลักหกล้ม เฉือนนคมขวาน
สองพันสามร้อยหกสิบเก้าแสนร้าวราน ต่างหยิบขวานขึ้นมาถือดูชื่อไทย
ครั้งที่หก อกตรมเดินก้มหน้า เสียสิบสองปันนาน้ำตาไหล
ตั้งหกหมื่นตารางกิโลโอ้โหไทย แทบขาดใจต่อสู้ศัตรูมา
ครั้งที่เจ็ด เสียแคว้นแดนเขมร เกิดพิเรนทร์เพราะฝรั่งกำลังบ้า
เที่ยวออกล่าเมืองขึ้นชื่ออุรา เสียอีกหนึ่งแสนกว่าตารางกิโล
ครั้งที่แปด เสียแคว้น ดินแดนใหม่ ชื่อสิบสองจุไทก็ใหญ่โข
แปดหมื่นที่กว้างตารางกิโล แทบร้องโฮใจละเหี่ยเพราะเสียดาย
ครั้งที่ เก้า เศร้าแสนแค้นไม้สิ้น เอ่อ …. (ซ้ำ) เสียลุ่มน้ำสาระวินด้านฝั่งซ้าย
สิบสามหัวเมืองจำต้องเหมาให้เขาไป ใครที่ทำช้ำใจ ไทยต้องจำ
ครั้งที่สิบ เลียบลำแม่น้ำโขง ถูกเขาโกงฝั่งซ้ายไทยถลำ
ครั้งที่สิบเอ็ด เสียฝั่งขวาช่างหน้าดำ มันเจ็บจำฝังจำอยู่กลางใจ
ครั้งที่สิบสอง ใจรันทดแทบหมดท่า เสียมณฑลบูรพาอีกจนได้
เขาพรากไปจากแหลมทองพี่น้องไทย อีกสามหมื่นตารางไมล์โดยประมาณ
ครั้งที่สิบสาม ตังกันนูไทรบุรี ดินแดนที่มองเห็นเป็นหลักฐาน
ไปถึงมะริดติดรัฐกาลันตัน อีกห้าหมื่นโดยประมาณตารางไมล์
ครั้งที่สิบสี่ เสียเขาพระวิหาร ปัจจุบันให้เขมรท่านเห็นไหม
จำไว้เถิดเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย ใครที่ทำช้ำใจไทยต้องจำ
เหมือนลงเรือลำเดียวน้ำเชี่ยวจัด มาช่วยกันพัดมาช่วยกันพายให้ถึงฝั่ง
อย่าหันหลังหันหน้าพะว้าพะวัง คนที่นั่งกลาง อย่าเอาเท้าลาลงวารี
เป็นขวานทองเล่มสุดท้ายที่ไทยหวัง ทะเลล้อมรอบข้าง หมดทางหนี
ครั้งที่สิบห้าต่อไปคงไม่มี ใครกดขี่ข่มเหง ขอสู้ตาย

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: